HİCRET
Allah'ın selamı hidayete tabi olanlara olsun

Hoş geldiniz lütfen üye olunuz.

Allah (c.c) size bu dünyada ve ahirette af ve afiyet versin amin.

“Herhangi bir millete benzeyen, onlardandır.”

Aşağa gitmek

“Herhangi bir millete benzeyen, onlardandır.”

Mesaj  erkam Bir C.tesi Ekim 30, 2010 6:12 pm

Abdullah İbni Ömer radyallahu anhümâ’dan rivâyet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur:

“Herhangi bir millete benzeyen, onlardandır.”
(Ebû Davud, Libas 4; Ahmed b. Hanbel, Müsned, II, 50)

- Hem şer’î, hem aklî
Her toplumun, kendine has günlük hayatı yaşama biçimi, âdet ve gelenekleri, millî özellikleri vardır. Aynı Peygambere inanan ve ümmet adını alan geniş insan topluluklarının da aynı imanı paylaşmaktan doğan kendilerine özgü bir takım anlayış ve uygulama şekilleri elbette olacaktır. Hatta aynı cinsten ibâdetlerle mükellefiyet gibi ümmetler arasında ortak bazı noktalar bile bulunacaktır, bulunmaktadır.

Yükümlülüklerin cinsi aynı da olsa ayrı da olsa, her ümmetin uygulama biçimi, yaşama tarzı, değer ölçüleri, ahlak krıterleri mutlaka değişiklik arzedecektir. En son ümmetin, kendinden öncekilerden üstün ve örnek nitelikte olması, hem şer’î hem de aklî bir gerektir. Muhammed (s.a.v.) ümmeti işte bu konumdadır.

- Müslümanca yaşama sorumluluğu
İslâm ümmeti, bu imtiyaz ve toplumlararası tesir-teessür (etki-tepki) olgusu karşısında kendine ait yeri korumak görevindedir. Müslümanlar başlangıçta, önce müşrik hayat düzenine ve geleneklerine karşı, daha sonra da Medine’de ehl-i kitab’ın etkilerine karşı büyük bir gayret ve uyanıklıkla, Allah ve Resülü tarafından öğretilen uygulama biçimlerini yaşama savaşı vermişler ve bunda başarılı olmuşlardır.
Artık her şeyin en güzeli, insan fıtratına en uygun şekli, Allah katında en makbul biçimi yaşanacak, uydurmalar ve şirk kültürünün kalıntıları, müslümanların bilinçli yaşayışlarıyla ortadan teker teker kalkacaktı. İşte o günlerden bu yana, başka ümmetlere benzememek bütün müslümanların dikkatle izledikleri bir genel yaşama prensibi olmuştur.

- İslâm ümmeti kendine benzer
Hadisimizin çizdiği genel çerçeve ve belirlediği umûmî prensip, kâfir ve müşriklere benzememenin ötesinde ehl-i kitaba da benzememeyi, İslâm ümmetinin apayrı bir hüviyetinin olduğunu açıkça ilan etmektedir. Günümüz gerçekleri karşısında böyle bir prensibin, milletlerin milli kimlikleri ve ümmetlerin dini kişilikleri açısından ne kadar önemli olduğu pek açık bir şekilde ortaya çıkmış bulunmaktadır.

Yüce kitabımız daha ilk sûrede yahûdîleri, “gazaba uğramışlar”; hristiyanları da “sapıklar” (el-Fatiha (1), 7) diye tanıtmaktadır. Bu sebeple onlara benzemeye kalkmak, bu hükümlerde de onlara ortak olmaya rızâ göstermek anlamını taşır. Halbuki İslâm, yahûdî ve hristiyanların bile bile değiştirdikleri, bazı ilâve ve çıkarmalarla aslî hüviyetinden uzaklaştırdıkları ilâhî çağrının en mükemmel şekilde yeniden sistemleştirilmesidir. Müslümanlar da bu yeni ve mükemmel şekli yaşamak ve bütün insanlığa örnek olmak durumundadırlar.

- Benzeme yönüne göre
Hadisimiz, müslümanların bu nâzik ve çok ciddi durumlarını belirlemekte ve öteki ümmetlere benzememe konusunda genel bir kâide olarak, başkalarına benzeyenlerin, benzeme yönlerine göre, benzedikleri millet hükmünü alacaklarını bildirmektedir.

Kabul etmek gerekir ki, en büyük tehlike inançta başkalarına benzemektir. Ancak şeklî benzeme de tehlikelidir. Çünkü benzeme, taklid edilenlerin bütün değerleriyle benimsenmesine ve onlara tam bir uydu olmaya kadar uzanır. Nitekim bu husus bir başka hadîs-i şerîfte, “Siz, sizden öncekilere karış karış, adım adım uyacaksınız. O kadar ki, şâyet onlar bir keler deliğine girecek olsalar, siz de onların peşinden oraya gireceksiniz…” (Buhârî, İ’tisâm 9) diye tesbit edilmiş bulunmaktadır. Tabiidir ki böylesi bir durum, benzeyenlerin sonu demektir.

“Ey inananlar, eğer kâfire itaat ederseniz, sizi ökçeleriniz üzerinde gerisin geri küfre çevirirler.” (Al-i İmrân (3) 149)

“Ey inananlar, eğer kendilerine kitap verilenlerden (herhangi) bir grubauyacak olursanız, sizi imandan sonra küfre döndürürler.” (Al-i İmrân (3), 100)

Açıkça görüldüğü gibi bu âyetler, başkalarını taklidin sonunda köklü ve itikâdî değişim yani bozulma ve sapıklığın bulunduğunu haber vermektedir. O halde en mükemmel dine sahip olan müslümanların, kendi özellikleri içinde kalmaları, hem en ciddi kimlik görevleri ve hem de en vazgeçilmez haklarıdır.

Başkalarına benzememek İslâm’da pek büyük önem arzetmekte ve çok geniş bir yer tutmaktadır. Hz. Peygamber, çoğu kere ehl-i kitaba, mecûsîlere veya kâfirlere benzememeyi, nehiy gerekçesi olarak göstermiştir. Bu arada bazı hadislerde de Şeytan’ın aynı şekilde nehy (yasak) gerekçesi yapıldığını hatırlarsak, başkalarına benzemeye kalkışmanın ne ölçüde sakıncalı bir davranış olduğu kendiliğinden ortaya çıkar. Bu konuda yüce kitabımızın şu ikazı ne kadar anlamlıdır:

“Mü’minler, daha önce kendilerine kitap verilenler gibi olmasınlar; onlar üzerinden uzun zaman geçti de kalbleri katılaştı. Çoğu yoldan çıkmış kimselerdi…” (el-Hadid (57), 16)

Bir başka âyette açıkça “Sizden kim onlara yönelir, onları dost edinirse, onlardandır” (el-Maide (5), 51) hükmü yer almış bulunmaktadır. Sevgili Peygamberimiz ise bir hadîs-i şerîflerinde “Bizden başkasına benzeyen bizden değildir” (Tirmizi, İsti’zan 7) buyurmaktadır.

Buraya kadar zikrettiğimiz âyet ve hadisler, İslâm ümmetinin günlük yaşayışında başkalarına benzemekten azamî ölçüde sakınmasını, kaçınmasını gerekli kılmaktadır. Burada hemen işâret edelim ki, belli bir milletin ya da ümmetin alâmet-i fârıkası (şiârı) olmayan ya da bu özelliğini kaybetmiş olan şekil ve konularda başkalarına benzemek hüküm ve sonuç açısından daha hafif ve daha az tehlikelidir. Ancak bu noktada da asıl hedef, bize ait özelliklerin ve güzelliklerin yaygınlaştırılıması olmalıdır.

Öte yandan başkalarına benzememe konusundaki yasak, bilim ve teknikle ilgili konuları kapsamamaktadır. Bu konularda en ileri ve güncel gelişmeleri takip etmek, daha ileri atılımlar gerçekleştirmek ümmetin bir başka ve önemli görevidir.

Unutulmamalıdır ki, ümmet-i Muhammed’in kendi özellikleri içinde varlığının, gücünün ve üstünlüklerinin hâkimiyeti, günlük hayatın, İslâm’a yabancı unsur ve propagandaların olumsuz etkisinden uzak tutulmasıyla sağlanabilecektir.

En mükemmel dine ve en doğru yola sahip olmanın haklı güveni ve derin sorumluluğu içinde inançlarımızın hayata yansıması demek olan İslâmî âdet ve geleneklerin ümmet-i Muhammed tarafından korunması, “tutuculuk ve çağdışılık” suçlamalarına rağmen, bu ümmetin mutlu geleceğinin başlıca teminatıdır. Çağdaşlığı, her konuda ilkesizlik olarak anlayan ve uygulayanlar, bu soylu düşünce ve tavrı anlamakta elbette güçlük çekeceklerdir.

Yarınlara kendisi olarak ulaşmak her millet ve ümmet için en büyük görev ve bahtiyârlıktır.

Prof. Dr. İsmail Lütfi Çakan, Hadislerle Gerçekler, 126-129
avatar
erkam
Admin

Mesaj Sayısı : 263

Kullanıcı profilini gör http://hicret.yetkin-forum.com

Sayfa başına dön Aşağa gitmek

Sayfa başına dön


 
Bu forumun müsaadesi var:
Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz